Zon, zee en… ziek in Jávea. Zó kan het ook gaan

Auteur: Femke

Dit artikel is gepubliceerd op: 10/01/2019

“Ach, als ze er straks is, dan gaan we gewoon vakantie vieren in een huisje in de buurt”, aldus mijn vriend met wie ik sinds 2010 zo’n 30 keer op reis ben geweest. Je voelt ‘m al aankomen: zo liep het natuurlijk niet toen onze dochter Josephine eenmaal geboren was. Lees hieronder deel 2 van onze vakantie met pasgeboren baby naar Jávea in Spanje.

Op naar Jávea met een baby

Josephine is 10 weken oud als we op Schiphol staan. Mijn vriend parkeert de auto en ik sta met al onze bagage, kinderwagen en baby op de luchthaven. Een vriendelijke Brabantse familie past even op Josephine als ik echt heel nodig naar de wc moet. We krijgen overal voorrang op het vliegveld. Het scannen van alle spullen voor de voeding gaat snel en de beveiligers snappen dat het niet leuk is dat ik mijn slapende dochter uit de wagen moet tillen voor de scan, maar hebben natuurlijk gelijk dat het toch moet. De vlucht verloopt prima: Josephine huilt een keer, ze krijgt de fles en ze slaapt wat. De stewardessen zijn ontzettend lief en belangstellend: “Wat is ze nog klein! Wat dapper en leuk”. Alle medepassagiers lijken ook heel begripvol en vriendelijk. Een baby wekt blijkbaar toch wel erg veel sympathie.

De stewardessen zijn ontzettend lief en belangstellend: “Wat is ze nog klein! Wat dapper en leuk”. Alle medepassagiers lijken ook heel begripvol en vriendelijk. Een baby wekt blijkbaar toch wel erg veel sympathie.

Bij aankomst in Valencia zitten we nog steeds in een positieve flow. Onze kinderwagen is zonder gebruik van PramPack ongeschonden uit het ruim gekomen. We zitten bepakt en bezakt in de huurauto; nog maar 1,5 uur rijden en we zijn er! Een kwartier voor aankomst in Jávea stoppen we voor wat boodschappen. Op de parkeerplaats voeden en verschonen we Josephine. Ze is inmiddels niet meer zo relaxt als die morgen. In Jávea kunnen we eerst het juiste appartementencomplex niet vinden. Als we er eindelijk zijn, spreekt de beheerder geen Engels (maar mijn vriend gelukkig wel Spaans) en probeer ik (ik spreek geen Spaans) duidelijk te maken dat mijn gillende en huilende baby gewoon nog héél jong en héél moe is.

In no time toveren we het mooie appartement om tot een babyparadijs. Het bedje staat al klaar en we creëren met handdoeken een verschoonmat en speelplek. We trekken een biertje open, maar drinken hem nog niet eens half leeg. Het is half 9 ’s avonds en we zijn kapot. Waarom dachten we dat dit leuk zou zijn?

In no time toveren we het mooie appartement om tot een babyparadijs.

Ritme op vakantie met een baby

De dagen erna vinden we een ritme. ‘s Morgens zitten we op ons balkon in de zon (een eigen balkon staat voortaan ook op onze eisenlijst), terwijl Josephine slaapt. Daarna lopen we naar de boulevard. Die is zo’n 3,5 kilometer lang en loopt van de oude haven naar het meer toeristische, brede strandje El Arenal. Een prima wandelroute én met onderweg genoeg terrasjes om uit te kiezen. We strijken regelmatig neer voor een stop voor onszelf of voor haar. ‘s Avonds eten we niet buiten de deur, maar thuis. We maken 300 foto’s van Josephine in plaats van de mooie stranden, heuvels en gebouwen en ik heb zelfs de tijd om een half boek te lezen. Bij een rondje sightseeing met de auto is het nog even zoeken: er is te veel wind, ze zit in de zon, kunnen ze hier de fles verwarmen? Iedereen is erg vriendelijk, ik leer in het Spaans te zeggen dat ze drie maanden (tres meses) oud is en we vermaken ons prima. We weten steeds beter de plekjes te vinden waar wij ín de zon en zij erbuiten kan zitten. So far, so good.

Ziek op vakantie

Tot dag 3: Josephine spuugt haar voeding volledig uit. We hebben geen idee wat haar en ons overkomt. Ze blijft spugen en als ze ook nog diarree krijgt, adviseert onze eigen huisarts om toch maar even een dokter in de buurt op te zoeken. De dokter probeert ons gerust te stellen (“Het is jullie 1e kind, hè?”) en vertelt dat ze alle kinderziektes nog moet krijgen. De dag erna gaan we toch nog een keer terug, waar we hetzelfde te horen krijgen: “Wacht het maar af, het is vast gewoon een virus en nee, jullie hoeven niet op stel en sprong terug naar huis te gaan”. Om beurten worden wij ook ziek en dus doen we alles nog rustiger aan. We knappen gelukkig snel op. Na een kleine week in Spanje, als we net lekker in ons ritme zitten en iedereen weer beter lijkt, vliegen we terug naar Amsterdam.

Volgende keer een huisje in de buurt?

Onze vuurdoop hebben we gehad: de 1e vakantie als jong gezin was ondanks ons gezamenlijke virus geslaagd en heel fijn. Het écht samenzijn na een hectische kraamperiode was een bijzondere ervaring. Met een baby was de vakantie natuurlijk anders, maar zeker niet minder leuk. Dus besluiten we dat we in de zomer ook wel met haar naar Australië kunnen gaan. Dat huisje in de buurt? Dat doen we volgend jaar wel!

Volg ons ook op:

Recente blogs:

Updates ontvangen?

Meld je aan
Sorry but there is some error in adding your email to our subscriber list. Please try again
Het inschrijven is gelukt!