Roadtrippen van Sydney naar Brisbane met een baby? Femke vertelt!

Auteur: Femke

Dit artikel is gepubliceerd op: 20/02/2019

Onze échte vakantie begint als we Sydney achter ons laten: de start van onze roadtrip! De reis naar Brisbane is zo’n 1.300 kilometer. Die leggen we af in 1 week. De volledige route delen we op in stukken van zo’n 3 uur rijden en op iedere locatie verblijven wij 1 of 2 nachten. Onze buren – fervente Australiëgangers – adviseerden ons goed.

“Rijd langs Euroka Campground, daar zie je vast kangoeroes.” Check. “Ga naar Katoomba voor de Three Sisters.” Check. “Neem de route door de Blue Mountains en Putty Road in plaats van de saaie weg langs de kust.” Check. “Ga walvissen spotten, ook al doe je dat nu los van elkaar.” Check.

“Neem de route door de Blue Mountains en Putty Road in plaats van de saaie weg langs de kust.”

13 waarschuwingsborden

Langs de kant van de weg veel waarschuwingsborden. We letten op kangoeroes, scherpe bochten, wind, vee, koala’s, hobbels in de weg, vrachtwagens, overstekende kinderen, herten, een paard met iemand erop, vallende rotsen, hellingen en wildlife in het algemeen. De waarschuwing voor kangoeroes nemen we serieus. Er liggen tientallen dode exemplaren langs de weg. Een kangoeroe (of was het een wallaby?) op de huurauto lijkt ons geen pretje. Het rijtempo ligt niet hoog, maar wij hebben dan ook geen haast. Als we maar voor de schemer – het moment dat de kangoeroes de warme rijbanen opzoeken – op plaats van bestemming zijn.

Het rijtempo ligt niet hoog, maar wij hebben dan ook geen haast.

3 zusters en 1 koala

We bezoeken de rotsformatie Three Sisters en na onze eerste overnachting in de Blue Mountains, tuffen we langs een toeristische route met veel scherpe bochten, maar evenveel mooie uitzichten, naar de kust. Het restaurant van de Blue Mountains Botanic Gardens is een fijne lunchstop. We slapen een nacht in Nelson Bay, waar ik walvissen, dolfijnen en zeehonden spot.

In de Manning vallei zitten we super-de-luxe: de eigenaar van de accommodatie is kok en brengt ons 2 avonden een 3 gangendiner op een afgesproken tijdstip. We vieren er Josephines halve verjaardag en er zit er een dag lang een koala in de boom naast ons huisje. De loopplanken door het Wingham Brush Nature Reserve zijn goed begaanbaar met de kinderwagen. Het reservaat is een bijzonder stukje natuur: het enige stukje regenwoud in New South Wales waar ook nog eens een kolonie gigantische (stinkende!) vleermuizen leeft.

Josephine en ik gaan naar het koalaziekenhuis in Port Macquarie. Een mooie organisatie, die helaas hard nodig is. Een bezoek is waarschijnlijk leuker als het voedingstijd voor de koala’s is, maar voor ons is het prima vermaak terwijl mijn vriend zijn walvistocht maakt. Bellingen blijkt een hipsteroord met allemaal vintagewinkeltjes en eettentjes. De kippen en geitjes bij ons boerderijhuisje zijn nieuwgierig naar Josephine en andersom. Van de schommelbank nemen we de afmetingen op; die willen we thuis ook wel. We vergissen ons in Dorrigo National Park als we denken dat we de route met kinderwagen kunnen lopen. Braaf maken we het rondje van 5 kilometer toch af en tillen we ons een breuk over trappen en boomstronken. Een ervaring waar we alleen achteraf om kunnen lachen.

Een ervaring waar we alleen achteraf om kunnen lachen.

2 beren?

Tijdens onze autodagen wisselen we het rijden af met stops van zo’n 1 à 2 uur. Josephine beweegt en speelt. Wij drinken koffie of kombucha. Huilt ze in de auto, dan zingen wij zelfverzonnen coupletten van ‘Ik zag 2 beren’. Meerstemmig. Ze wordt er altijd rustig van. De afwisseling van bos, bergen, kust en schattige dorpjes is fantastisch. Officieel is het midwinter in Australië, maar alleen in de bergen hebben we onze (zomer)jas nodig. Verder is het telkens warmer dan 15 graden. Te koud voor het gebruik van de zwembaden van onze accommodaties, maar warm genoeg voor een terrasje uit de wind.

Huilt ze in de auto, dan zingen wij zelfverzonnen coupletten van ‘Ik zag 2 beren’. Meerstemmig. Ze wordt er altijd rustig van.

Natuurlijk doen we concessies, omdat we niet meer met zijn 2’en, maar met een baby reizen. Waar ik vroeger alles vastlegde en een lange to-dolijst maakte, kijken we nu wel hoe het loopt. De route ligt ongeveer vast, maar de stops zijn onbekend en dus verrassend. Byron Bay is kleurrijk, de bellen van de voorbijwandelende Hare Krishna spreken Josephine erg aan. De plaatsjes Mullumbimby, Brunswick Heads en Kingscliff zijn kleine hoogtepunten. Overal is lekker eten en goede koffie. En overal zijn de mensen supervriendelijk.

Bij aankomst in Brisbane overvallen de emoties me een beetje. De stad is het eindpunt van onze Australiëtrip. 22 dagen geleden vertrokken we van huis en de dagen zijn voorbijgevlogen. Van tevoren hadden we geen idee hoe speciaal en gaaf dit zou zijn. Dat hebben wij toch maar mooi geflikt met zijn 3’tjes!

Wil je weten hoe de rest van onze reis ons verging? Lees dan ook mijn andere blogs over onze Australiëreis:

Volg ons ook op:

Recente blogs:

Updates ontvangen?

Meld je aan
Sorry but there is some error in adding your email to our subscriber list. Please try again
Het inschrijven is gelukt!