10 x tips voor de ultieme kindervakantie in Costa Rica

Auteur: Lara

Dit artikel is gepubliceerd op: 10/03/2018

Eindelijk hebben de kinderen dan zomervakantie. Op de aftelkalender worden de laatste dagen driftig afgestreept. De tassen vullen zich langzaam met spullen en alle voorbereidingen zijn getroffen. En dan is het zover: we vertrekken naar Costa Rica!

Een halfjaar hebben we ernaar toegeleefd, en nu vliegen we dan echt naar het mooie Costa Rica! Een maand lang gaan we er rondtrekken met onze twee kids, Leah van 3 (bijna 4) en Luc van 7. Ik heb me geloof ik nog nooit zo goed voorbereid op een reis. Maar er was dan ook nog nooit zo veel onzeker. Voor vertrek speelt er van alles door mijn hoofd. Gelukkig verwijst mijn man alle doemscenario’s naar het rijk der fabelen. Vol goede moed stappen we in het vliegtuig.

Op weg

De kinderen blijken een stuk geduldiger dan ik. Ze vermaken zich prima en na de lange overstap in New York slapen ze de volgende vlucht tot aan San José, tegen elkaar aan. Voor de kinderen hebben we vrolijke rolkoffertjes als handbagage. Die zijn niet alleen handig voor spulletjes, maar ook om hun voetjes op te leggen. Zo zitten ze net wat lekkerder. Voor onderweg hebben we wat cadeautjes meegenomen: kleurboekjes, potloden en lego. Dat was meteen ook het enige speelgoed dat we mee hadden.

We hebben geboekt bij een kleine reisorganisatie. De betaalbare rondreis konden we zelf samenstellen. Op de meeste plekken verblijven we minimaal 3 nachten om de rust in de reis te houden (vooral voor de kinderen). Op een bepaald punt staat er ook nog een auto klaar waarmee we reis voortzetten. Dat we alles van tevoren geregeld hebben, geeft ons rust; een heerlijk vooruitzicht!

Als we het vliegtuig uitstappen in het vochtige San José staat daar een taxi op ons te wachten die ons naar het hotel brengt. We zijn er! De eerste nachten waren rommelig omdat we last hadden van een jetlag. Maar nu verlaten we de rumoerige stad om voor het eerst kennis te maken met al het moois dat Costa Rica te bieden heeft.

Eerste indrukken op de eerste tocht

De eerste busreis is lang. Bij een ‘bootstation’ stappen we over op de boot naar Tortuguero, een schiereiland ten noordoosten van Costa Rica. De natuur is er prachtig. We verblijven in een all-inclusive hotel. Dat was niet onze keus, maar hier kon het niet anders. Het eten is er prima en gevarieerd. Je kunt kiezen uit een typisch Costa Ricaans ontbijt (bonen met rijst) of juist westers. De kinderen (die echt heel kieskeurig zijn) hebben genoeg keuze. Ze eten hun buikjes elke ochtend vol met pannenkoeken en ei. Wij genieten ook van het mooi gekleurde fruit. Nooit geweten dat rijpe ananassen zo lekker zijn!

Er is een heerlijk zwembad waar de leguanen in de bomen boven je hangen. Zwemmen, luieren en cocktails drinken. Dat is pas echt vakantie. Tijdens een nat boottochtje de volgende dag zien we de eerste luiaard. Luc is er helemaal weg van en het dier wordt meteen bestempeld als lievelingsdier. Ze zijn ook wel heel schattig. Verder zien we nog een waterschildpadje, leguanen, toekans en hagedissen.

Die avond ga ik met Luc (en een gids) zeeschildpadden bekijken. Ze komen aan land om hun eieren op het strand te leggen. Echt een once in a lifetime experience!

De volgende dag gaan we naar de plek waar we de auto krijgen, met twee kinderzitjes. Dat voelt ook goed. De vrijheid om nu echt te gaan en staan waar en wanneer we willen. We rijden eerst naar Manzanillo, een leuke kustplaats. Daar verblijven we in de Congo Bongo lodge. Een prachtig houten huis midden in de jungle. De kinderen vinden deze plek echt te gek. Vanuit je hangmat op de veranda kijk je zo de jungle in en zie je al wat kleine dieren. Op het strand zitten de brulapen in de bomen. We zwemmen heerlijk in de zee. Het strand is nagenoeg verlaten en dat geeft een magisch gevoel. Wij als gezin met z’n 4’en op een prachtig wit strand aan de andere kant van de wereld.

De heerlijke dagen aan het strand zitten erop en we maken een korte tussenstop bij Sarapiqui. Daar staat een boerderij waar van alles groeit en bloeit. De kinderen vinden het leuk om te zien waar bijvoorbeeld kaneel vandaan komt, hoe rubber wordt gemaakt en dat je chocola maakt van cacaobonen. Vervolgens rijden we door naar Arenal, een van de plekken waar een nog werkende vulkaan staat. Daar gaan we een dag naar de Baldi hotsprings. In dit een enorm waterparadijs wordt het water verwarmd door de vulkaan. Het bestaat uit verschillende lagen; hoe hoger je komt hoe warmer het water. Het is prachtig aangelegd. Er is een speciaal kindergedeelte en er zijn gave glijbanen voor kinderen met een zwemdiploma (en voor papa’s en mama’s natuurlijk).

Eten, yummie!

’s avonds eten we vaak in kleine restaurantjes of – zoals ze ze daar noemen – sodas. De Costa Ricanen zijn heel vriendelijk. Ze vragen altijd of de kinderen al wat gegeten hebben en of ze ook wat willen. Ze vinden het niet vervelend als je voor hen niks bestelt en ze met jou mee-eten. Ze krijgen dan gewoon een eigen bord. Ze zijn nooit te beroerd om iets anders voor de kinderen klaar te maken; ze hebben bijna overal ei, kip en rijst. Dus het komt meestal wel goed. Waar we wel erg aan moeten wennen is dat overal de tv aanstaat als je aan het eten bent. Dus we zoeken de tafeltjes strategisch uit. Want als we willen dat de kinderen iets eten dan moeten ze niet de hele tijd worden afgeleid door de tv. Mijn man en ik vinden het eten prima. Vaak bestellen we iets waarvan we eigenlijk geen idee hebben wat het is. Dat is bijna nooit tegengevallen. Het eten is ook redelijk goedkoop en je kunt ook de hele dag door ergens wat eten, dat is ook fijn.

O en nog een bizarre tip. Koop daar een tostiapparaat! Voor omgerekend een euro of 8 kochten wij er een. Je kunt er heel goed worstjes mee bakken, eieren en pannenkoekjes. Superhandig voor een snelle maaltijd!

Koud op de vulkaan

We laten de vulkaan achter ons en rijden een schitterende route het boerenland in, over rivieren en bergen. De weg wordt steeds slechter en het was best spannend soms. Uiteindelijk komen we op de plaats van bestemming, Monteverde. De volgende dag merken we dat het daar een stuk frisser is. We zitten hoger in de bergen en dat is te merken. Het is af en toe heel mistig. Dit gebied staat bekend om zijn nevelwouden. Een mooi gezicht als de nevel door het stadje trekt en een half uur weer wegtrekt. In Monteverde kun je gave canopy tours maken, heerlijk wandelen tussen de boomtoppen door. Tijmen en Luc zijn niet te houden en samen boeken ze een tour bij Sky Trek. Luc is de jongste in de groep (en de stoerste hoor ik later). Samen gaan ze met een tuig om van boomtop naar boomtop. Heel trots zijn we!

Dieren, dieren, dieren

Na een paar van die koude dagen verlang ik wel weer naar wat warmer weer. Dat komt ook goed uit, want we gaan naar Dominical toe. Een flinke autorit van 4 uur maar met een spannende stop. We komen namelijk langs de krokodillenbrug. En de verhalen die we erover gehoord hadden, zijn waar. Er liggen wel 23 krokodillen onder de brug, te zwemmen en te slapen. Gelukkig is het een hoge brug en kunnen we ze veilig bekijken.

Aangekomen bij ons huisje willen de kinderen snel gaan zwemmen. We lopen naar het prachtige witte strand en zwemmen voor het eerst in de Stille Oceaan. Het water is heerlijk. De volgende ochtend staan we vroeg op want we gaan naar Uvita. Er staat een walvistour op het programma. De tour is vrij prijzig maar echt de moeite waard. Doordat wij kinderen mee hebben mogen we voorin zitten. De kinderen vinden het geweldig en wij ook! Na even gevaren te hebben, spotten we de eerste walvis. Het blijkt een walvisbaby. Wauw, wat een cadeautje! De boot bleef lang liggen zodat we hem goed hebben kunnen bewonderen. Nog wat verder – op open zee – komen we meerdere groepen nieuwsgierige dolfijnen tegen. Leah vindt het echt zo mooi. Ze zwemmen een heel eind met ons mee langs de boot en Leah kan ze bijna aanraken.

Ook maken we een nachtwandeling met een gids door de jungle. We zien dieren die we nog niet eerder gezien hadden. Schorpioenen, opossums, een wasbeer en allerlei kleine dieren. De natuur ziet er zo anders uit in het donker. Onze gids doet af en toe ook even zijn zaklamp uit. Dan is het zo donker en stil.

Ontspannen 2.0

De volgende bestemming is Drake Bay, een natuurpark waar je alleen kunt komen met de boot. Onderweg zien we enorme krokodillen langs de kant van het water liggen. Eenmaal daar hebben we een kamer met mooi uitzicht op de baai. Tijmen heeft een snorkeltocht geboekt. Hij gaat met de boot naar echt zo’n bountyeiland: witte stranden, blauwe zee en een prachtige onderwaterwereld. Hij vertelt dat hij schildpadden heeft gezien, een kleine rifhaai en allerlei vrolijke vissen.

De meeste mensen komen op deze plek om naar natuurpark Corcovado te gaan. Daar kun je onder begeleiding van een gids wandelen. Die wandelingen zijn best pittig en te lang om te doen met kinderen. Ik zoek samen met de kinderen schelpen op het strand en we zwemmen in de zee. Verder is er weinig te doen. Dus we zwemmen nog meer en luieren lekker op het balkon.

Strand en zee vanuit een safaritent

Ik ben er wel weer aan toe om door te reizen. Drake Bay was een mooie plek, maar ik merk dat ik me wat beperkt voel. Dus met een grote glimlach stap ik weer in de auto en rijden we naar onze laatste bestemming: Rafiki Beach aan de kust. Weer zo’n schitterende locatie. Onze safaritent staat pal aan het strand. Als je in je bed ligt kijk je uit over de zee. Naast onze tent ligt een zwembad en er is een gezamenlijke overdekte keuken. Dit is een van mijn favoriete plekken van onze reis. De conciërge heet Alex en hij is supervriendelijk. Hij praat goed engels. Voor onze tent staat een boom en daarin woont een luiaard samen met haar kleintje. Elke ochtend zoeken de kinderen en Alex ze op en worden ze bewonderd. Wat een rijkdom!

Met Alex maken we een erg mooie kanotocht door de mangrove. Ook bezoeken we nog enkele stadjes zoals Quepos en San Isidro, allemaal op en top Costa Ricaans. Fantastisch. De kinderen genieten optimaal en lijken zich hier thuis te voelen.

We blijven nog even

Langzaam komt toch ook het einde in zicht. De vlucht naar huis komt eraan. Het plan is om via Houston te vliegen en op zaterdag op Schiphol te landen. Zo kunnen we nog mooi even bijkomen en dan maandag weer naar school en werk. ‘Helaas’ staat door een orkaan het vliegveld onder water en valt er niks te vliegen. Even is er paniek, want wat nu… Na uren heen en weer bellen vinden we uiteindelijk een andere vlucht. Via Panama en Frankfurt vliegen we naar Schiphol. We komen dan wel pas maandagavond aan. Oeps. Een voordeel is dat we daardoor langer op Rafiki Beach kunnen blijven. Een geluk bij een ongeluk dus. De kinderen vinden het allang best. Dat betekent nog een paar dagen zwemmen in zee, zandkastelen bouwen en met Alex naar luiaards zoeken.
 Maandagavond komen we na een lange en vermoeiende vlucht weer thuis, zodat ons leventje dinsdag weer kan beginnen.

Terugkijkend kunnen we wel zeggen dat dit echt genieten was. Om dit als gezin te mogen doen was superfijn voor ons allemaal. We hebben de smaak te pakken. Nu sparen voor een volgende reis!

Tips & tricks

Tot slot onze 10 handige tips voor een reis met kinderen naar Costa Rica:

  1. Je hoeft niet veel speelgoed mee te nemen, de kinderen vermaken zich daar zeker wel.
  2. Koop een emmertje en een schepje ter plekke en doe er aan het eind van je reis iemand anders een plezier mee.
  3. Koop sneldrogende handdoeken en kleding, Costa Rica is heel vochtig. Als een spijkerbroek eenmaal nat is droogt hij niet meer. Dus neem lekker katoenen broeken mee en luchtige shirts.
  4. Neem niet te veel mee, sjouwen is niet fijn als je ook op je kinderen moet letten. Vaak kun je voor een paar euro de was laten doen.
  5. Zorg voor goede zonnebrand, antimuggenspul  is daar vaak prima.
  6. Oefen met je kinderen alvast wat Spaanse woordjes, bijvoorbeeld met de app Spaans van leerkinderentalen.nl.
  7. Neem een draagdoek/-zak mee, veel handiger dan een buggy.
  8. Laat je kinderen af en toe wat cola drinken. Ideaal met het warme weer  en het zorgt ervoor dat de darmen lekker schoon blijven (vertel je gewoon niet als je thuis komt aan andere ouders ;-).
  9. Eet lekker in sodas met de kinderen, altijd lekker en je komt er veel Costa Ricanen tegen.
  10. Durf om hulp te vragen. De Costa Ricanen zijn goed benaderbaar, behulpzaam en doen hun best om Engels te spreken.

Volg ons ook op:

Recente blogs: