27 uur reizen naar Australië met een baby van 6 maanden!

Auteur: Femke

Dit artikel is gepubliceerd op: 1/02/2019

Een aantal maanden voor Josephine er is, zei mijn vriend: “Ik moet voor mijn werk naar Australië en Nieuw-Zeeland. Ga ik alleen, dan ben ik 2,5 tot 3 weken van huis. Gaan we samen, dan kunnen we er een beetje vakantie van maken en gaan we langer.” Natuurlijk stemde ik voor het laatste. We reizen veel en zo veel zou dat toch niet uitmaken, met een baby erbij? Totdat Josephine er is.

Vanaf dat moment denk ik aan obstakels. Wat als ze huilt in het vliegtuig? Stel dat ze een enorme jetlag heeft? En die jetlag dan net anders is dan die van onszelf? Het is daar winter, zou het niet fijner zijn om een andere keer te gaan, in de zomer? En wat doen wij als mijn vriend veel aan het werk is?

14 juli – Thuis, bijna weg

Check, check, dubbel check: 2 koffers, 2 tassen handbagage, 1 kinderwagen. Iedereen klaar? Let’s go!

14 juli – BRU, 1,5 uur onderweg

Vliegveld Zaventem kent een speciale family lane en van onze vluchten naar Málaga en Alicante weten we hoe een en ander werkt als je reist met een baby. Op de weegschaal staat in totaal meer dan 60 kilo bagage en daar komt de kinderwagen nog bij. Omdat IEDEREEN die graag reist met een klein kind een draagzak handig vindt, nemen we die ook mee. Ondanks de adviezen van de draagconsulente over hoe ze er gezond en goed in moet zitten, wordt Josephine hysterisch als we haar net voor het boarden in de draagzak installeren.

Omdat IEDEREEN die graag reist met een klein kind een draagzak handig vindt, nemen we die ook mee.

Met een huilend kind stappen we dus het vliegtuig in. “Hoi allemaal!” De Emirates-medewerkers zijn begaan met onze verdrietige baby en vragen regelmatig wat er is en of ze iets voor ons kunnen doen. Tandjes? Oortjes? Moe? Honger? We hebben geen idee. Na een uur of 4 (!!!) bedaart ze gelukkig. Onze medepassagiers hebben er weinig last van, zij kijken live de WK-wedstrijd België-Engeland. Josephines bassinet dekken we af met een hydrofiele doek, die we aan de muur vastmaken met verbandtape. Ze slaapt nog steeds nauwelijks, voor ons nieuwsgierige kind gebeurt er gewoon te veel interessants.

Met een huilend kind stappen we dus het vliegtuig in. “Hoi allemaal!”

15 juli – DXB, 12 uur onderweg

Bij de overstap op Dubai krijgen we onze kinderwagen terug. Voor de leenbuggy’s op het vliegveld vinden we haar nog te klein. We drinken een veel te duur wijntje (ontspan, ontspan!) en Josephine valt eindelijk in slaap. Op Instagram doe ik verslag voor de thuisblijvers. Want alhoewel bijna iedereen het heel stoer vindt dat we dit doen, vinden onder anderen onze ouders het toch ook wel erg spannend.

Want alhoewel bijna iedereen het heel stoer vindt dat we dit doen, vinden onder anderen onze ouders het toch ook wel erg spannend.

Vlucht 2, Dubai – Perth stijgt op. Een stewardess, die zich bekommert om de kinderen aan boord, brengt een babypakketje met daarin een dekentje en wat speeltjes. Ze neemt van ons 3’en een polaroidfoto, als aandenken aan deze reis. Wow! We hebben 2 handbagagetassen en op de een of andere manier zit er geen logica in de indeling, we zoeken ons constant suf naar van alles. Dat doen we op de volgende vluchten anders, beloof ik mezelf. Josephine slaapt veel, in Nederland is het nu natuurlijk nacht. Alleen tijdens turbulentie, of dreiging daarvan, moet ze telkens uit haar bedje. Het grootste deel van de vlucht ligt ze dus in onze armen en hierdoor slapen we zelf nauwelijks. Bij de zoveelste maaltijd – we zijn een beetje de tel kwijt – leggen we Josephine even op de grond te spelen, daar heeft ze meer bewegingsruimte dan in het bedje. Ze kruipt nog niet, dus dat gaat prima. Josephine is ons entertainment deze vlucht, onze schermpjes blijven ongebruikt.

We hebben 2 handbagagetassen en op de een of andere manier zit er geen logica in de indeling, we zoeken ons constant suf naar van alles. Dat doen we op de volgende vluchten anders, beloof ik mezelf.

15 juli – PER, 25 uur onderweg

Woehoe, we zijn geland! Hyper van de slaap zitten we in een soort overwinningsroes: lang vliegen met een baby is he-le-maal geen punt! Je moet er gewoon eventjes doorheen! Op het vliegveld van Perth worden we enthousiast van de ruime verschoonruimtes, inclusief stoel om te voeden, een magnetron, wasbakken op verschillende hoogtes en afbeeldingen van kangoeroes. Als nieuwbakken ouders hebben we niets meer nodig: Australië is nu al cool. We gaan soepel door de douane, halen onze bagage op en regelen een taxi. Het is avond, het is donker en we voelen het: we zijn moe. Of beter gezegd: kapot. De taxi zet ons op de verkeerde plek af en we zijn er dus nóg niet. En daarom nemen we met al onze bagage en een baby alsnog een bus naar ons appartement.

15 juli – Ons eerste Australische verblijf, 27 uur onderweg

We vinden de sleutel van ons appartement in de box met cijfercode. Het babybedje staat al klaar. We gooien de spullen neer en gaan slapen. Eindelijk…

Volg ons ook op:

Recente blogs:

Updates ontvangen?

Meld je aan
Sorry but there is some error in adding your email to our subscriber list. Please try again
Het inschrijven is gelukt!